Rytmika | Rodzinna poleczka

.

.

Zajęcia rytmiczne dla dzieci są bardzo ważne. Dlaczego?

Rozwijają muzykalność przedszkolaków, poprzez śpiew, zabawy, inscenizację, czy taniec. Dzieci bawią się i ruszają.

Takie zajęcia niewątpliwie pozwalają dziecku na spontaniczne wyrażanie emocji.

/

Juliette Alvin – pionierka muzykoterapii – mawiała, że

muzyka ma moc wpływania na stan ducha, gdyż zawiera elementy sugestywne, przekonujące, a nawet zobowiązujące.

.

W lutym 2014 roku, ukończyłam kurs rytmiki. Naprawdę sporo się na nim dowiedziałam. Od września prowadzę w szkole, w której uczę wychowania fizycznego, rytmiki dla dzieciaczków z oddziału przedszkolnego i zerówki.

Chciałabym się podzielić z Tobą zajęciami, które prowadzę w grupach 5 i 6 latków.

Grupa pięciolatków jest dużo bardziej trudna. Niby rok różnicy, ale naprawdę widać ją. Z sześciolatkami zajęcia prowadzi się łatwiej.

.

Przed rozpoczęciem roku szkolnego, przewertowałam książki dotyczące rytmiki…było ich kilka. Aktualnie zostawiłam sobie trzy, z których najbardziej korzystam.

Są to: „Rytmika dla dzieci” Beatrix Podolska, „Konspekty zajęć rytmiczno-muzycznych dla grupy 5-6-latków na cały rok szkolny” Marzena Staniek. Te książki znalazłam w bibliotece pedagogicznej.

.

Zaś ostatnią – trzecią- zakupiłam i jestem z tego zakupu naprawdę bardzo zadowolona. A więc…jest to książka pt.„150 rytmicznych zabaw dla dzieci” Nuria Trias, Susanna Perez, Luis Filella.

.

2014-12-08-1582

.

Zajęcia rytmiczne dla 6 – latków

Echo w rodzinnej poleczce.

1. Przywitanie

Wszyscy są, witam was,

zaczynamy już czas.

Jestem ja, jesteś ty,

raz, dwa, trzy.

/

Jeśli chodzi o inscenizację to:

– stoimy w kole

– na słowa „wszyscy są, witam was” – rozkładamy szeroko ręce

– „zaczynamy już czas” – wskazujemy zegarek na ręce

– „jestem ja, jesteś ty” – wskazanie na siebie, a potem na kolegę/koleżankę

– „raz, dwa, trzy” – klaszczemy rytmicznie w dłonie

.

2. Zabawa inhibicyjno – incytacyjna

GŁOŚNO – CICHO

Na głośną, rytmiczną muzykę dzieci truchtają w rozsypce, a na ciche dźwięki dzieci cichutko, na paluszkach, z rączkami na bioderkach kręcą się dookoła.

.

3. Zabawa „Echo”

Potrzebny bębenek/tamburyno

Wszystkie dzieci stoją nieruchomo. Uważnie obserwują i słuchają nauczyciela. Nauczyciel gra rytm na bębenku. Dzieci, niczym echo, powtarzają to, co usłyszały, uderzając dłońmi o  własne ciało lub przemieszczając się skokami, długimi i krótkimi krokami itd.

2014-12-08-1581

.

UWAGI:

Stopień trudności ćwiczenia wzrasta wraz ze stopniem skomplikowania rytmu, granego na bębenku przez nauczyciela.

.

WARIANTY:

Jeśli chcemy, by uczniowie bardziej się skoncentrowali, pracujemy w grupach od dziesięciu do dwunastu osób i prosimy, by każde dziecko indywidualnie powtórzyło rytm.

.

4. Taniec „Rodzinna poleczka”

Ustawienie: Po obwodzie koła, chłopiec wewnątrz koła, dziewczynka na zewnątrz, trzymanie – oburącz.

 

  • 4 kroki w przód (podkoki)/chłopiec w tył
  • 4 kroki w tył (podskoki)/ chłopiec w przód
  • 8 do boku (cwał boczny)/dz. – PN, chł.-LN
  • 8 do boku -zmiana kierunku (cwał boczny)/
  • zatrzymanie
  • pięta – palce
  • 3 x tupnięcie
  • obrót
  • pięta – palce (zmiana nogi)
  • 3 x tupnięcie
  • obrót
  • chłopiec klęka na kolano, dziewczynka łapie za palec i wykonuje podskokami obroty dookoła partnera x 8 / x 2
  • ukłon

.

5. Pożegnanie

Wszyscy są, żegnam was,

zakończenia już czas.

Żegnam ja, żegnasz ty,

raz, dwa, trzy.

.

Inscenizacja:

szeroko ręce + machanie na pożegnanie

wskazanie na zegarek

machanie prawą ręką + machanie lewą ręką

rytmiczne klaśniecie

.

Muzyka na przywitanie i pożegnanie jest taka sama. Jeśli dobrze grasz na instrumentach klawiszowych lub innych – graj 😉

Jeśli tego nie potrafisz, po prostu puść muzykę.

.

Zapraszam na pestkowy fanpage 🙂

.

.

źródło: „150 rytmicznych zabaw dla dzieci” N.Trias,

.

.

8 komentarzy
  1. P.S.
    Oglądając film, przypomniałam sobie swoje zajęcia z rytmiki, w przedszkolu i w pierwszej klasie podstawówki!
    Byłam wstydliwa;-)).
    Zawsze chowałam się za kimś;-))!
    Większość z nas wierciła się niesamowicie. Każdy chciał do domu;-D.
    Było klika rozbrykanych osób, które zawsze dawały „do wiwatu” naszej wychowawczyni!
    Często byliśmy jak „czyste ADHA”!
    Ach te rozbrykane dzieciaki:-)
    Ty jesteś niesamowicie cierpliwą osobą. Świetnie dajesz sobie radę:-)

  2. Podziwiam Cię!
    Z dzieciakami bardzo trudno prowadzić zajęcia. Musisz ciągle podtrzymywać ich zainteresowanie;-)).
    Moja koleżanka prowadzi angielski z przedszkolakami. Dzieciaki są cudowne ale ma dużo stresu!:-). Ostatnio żeby skupić ich uwagę na zajęciach, wymyśliła nagrody w postaci cukierków i lizaków;-).
    Trzymam za Ciebie kciuki!!!:-);-);-)
    Buziaki!

  3. Nie jestem pedagogiem , ale z mojego przed wielu laty doświadczenia z rytmiką w przedszkolu pozostało mi jedno wspomnienie.
    Nauczyciel musi być naprawdę dobry.
    W przeciwnym wypadku z potencjalnie dobrej dla dziecka zabawy robi się koszmar.
    Ja miałem pecha i trafiłem na kiepską przedszkolankę.
    Więc wspomnienia mam kiepskie z tych zajęć.

    1. hmmm 🙂 co prawda to prawda 😉 ale wiesz? mi się wydaję, że dobrze by było…gdyby każdy w swojej pracy był dobry…i ją lubił 🙂 czy to nie byłoby korzystne dla wszystkich? :)))))

Leave a Reply

Your email address will not be published.